ΕΞω οι Έλληνες ΚΤΗΝΗ ΒΙΑΣΤΕΣ
συλλογή πρόσφατων περιστατικών
Ο έλληνας Πετράκης και χρυσαυγίτης παρακαλώ, κατηγορείται επώνυμα ότι βίαζε και ασελγούσε σε ανήλικες μαθήτριες του επί σειρά ετών στην Ιεράπετρα . Οι υψηλές γνωριμίες του με κομματικά στελέχη της ΝΔ και τώρα της ΧΑ, έχουν αποτρέψει την σύλληψη του (πληροφορίες)
Έλληνας, ανθρωπόμορφο τέρας παιδεραστής, προπονητής στο Ρέθυμνο συνελήφθει για βιασμούς ανηλίκων αγοριών επί σειρά ετών. (πληροφορίες)
Ελληνες παιδεραστές 80 ετών καταδικάστηκαν για βιασμό 2 ανήλικων κοριτσιών 14 και 15 ετών, στο χωριό Βιδιάκι Αρκαδίας (πληροφορίες)
ΈΛΛΗΝΑΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΉ, 45ΧΡΟΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΌΣ ΥΠΆΛΛΗΛΟΣ ΠΟΥ ΔΗΛΏΝΕΙ ΜΈΛΟΣ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΉΣ ΑΥΓΉΣ», ΣΥΝΕΛΉΦΘΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΌ 15ΧΡΟΝΗΣ. (ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΕΣ)

Έλληνας παιδεραστής ανήλικων αγοριών συνελήφθη στο Περιστέρι. Επωφελούμενος την ιδιότητα του προπονητή πλησίαζε ανήλικα παιδιά και ασελγούσε σε βάρος τους. (πληροφορίες)
Έλληνας παιδεραστής στην Κόρινθο, βίαζε επί χρόνια την ανήλικη κόρη του (πληροφορίες)
4 έλληνες συνελήφθησαν για διακίνηση παιδικής πορνογραφίας που απεικόνιζαν ακόμη και βιασμούς βρεφών!!! (πληροφορίες)
Έλληνας τέρας, βίαζε κατ’ εξακολούθηση τη θετή ανήλικη (15χρονη) κόρη του (πληροφορίες)
Τέρας έλληνας, στρατιωτικός το επάγγελμα, βίασε 16χρονο αγόρι στην Παλλήνη (πληροφορίες)
Ελληνας, επίσης προπονητής στο Ρέθυμνο κατηγορείται για βιασμούς ανήλικων κοριτσιών κατά συρροή και επί σειρά ετών (πληροφορίες)
Έλληνας βίασε 10χρονο αγόρι στην Λάρνακα και συνελήφθει (περισσότερα)
Έλληνας ηλικιωμένος ασελγούσε στην μόλις 6 ετών εγγονή του!!! στη Ρόδο, κατ’ επανάληψη. (πληροφορίες)
Πηγή ΕΟΣ

Advertisements

Πογκρόμ, βασανιστήρια και Ξένιος Ζευς, του Δημοσθένη Παπαδάτου- Αναγνωστόπουλου

 
  • police-4-thumb-large.jpg

 

Η σημειολογία είναι αμείλικτη. Πριν από δύο εβδομάδες, ενόψει δηλαδή της 38ης επετείου από την κατάρρευση της Χούντας, η κυβέρνηση αποφάσισε να τερματίσει τη σημαντικότερη απεργία από τη Μεταπολίτευση, στέλνοντας ξημερώματα τα ΜΑΤ στη Χαλυβουργία· δύο εβδομάδες μετά,   με το ημερολόγιο να γράφει 4 Αυγούστου και με την πρόθεση να εξαλειφθούν οι σκηνές “που προσβάλλουν τον (ελληνικό) πολιτισμό”, η ίδια κυβέρνηση εξαπολύει ένα πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας, που -ειρωνικά, πλην αρχαιοπρεπώς- αποκαλεί “επιχείρηση Ξένιος Ζευς”.  Στην πρώτη περίπτωση, η προστασία της εργασίας πέρασε από την επιβολή, διά ροπάλου, του δίκιου εργοδοτών και απεργοσπαστών· στη δεύτερη περίπτωση, η υπεράσπιση του πολιτισμού προϋποθέτει το κράτος να αναλάβει, με το φως της ημέρας και παρουσία εισαγγελέων, το λαθροκυνηγητό που οι Μελανοχίτωνες υλοποιούν “ιδιωτικά” και στα σκοτεινά.

Αυτή τη φορά, βέβαια, η πανκινητοποίηση της αστυνομίας, για το ξυλοφόρτωμα και τη φυλάκιση φτωχών και ανέστιων, δεν εγκαινιάζει μια νέα προεκλογική περίοδο. Αποτελεί, ωστόσο, τον πιο άμεσο και επικίνδυνο ελιγμό, τόσο στους ενδοκυβερνητικούς κλυδωνισμούς και την κοινωνική απόγνωση, όσο και στο αφελές (;) ερώτημα του εν κρίσει ανθρωπισμού της επιφάνειας: “μπορεί η πατρίδα μας να γίνει η στέγη των ανέστιων όλου του κόσμου;”· μία ωμή απάντηση σε ένα ωμό ερώτημα – τόσο “αυτονόητα” και τα δυό, όσο και το προ διετίας “μνημόνιο ή χρεοκοπία”, με τη γνωστή σε όλους μας πλέον έκβαση. 

Σε πείσμα ωστόσο των εμπνευστών των πογκρόμ, το μεταναστευτικό δεν συμπυκνώνεται σε ωμά διλήμματα, του τύπου “εγκληματοποίηση της μετανάστευσης ή χάος”. Το ερώτημα είναι άλλο, όσο κι αν η απάντησή του δεν προσφέρει πολιτικά χρήσιμα τηλεοπτικά πλάνα: τι προσέφερε μέχρι σήμερα (και τι προσφέρει) στην ελληνική κοινωνία η διαχείριση, εξ ολοκλήρου από την αστυνομία, της μεταναστευτικής πολιτικής, η λογική των πογκρόμ και των κολαστηρίων που αποκαλούνται χώροι κράτησης; Γιατί περισσότερη ασφάλεια ούτε προσέφερε, ούτε και πρόκειται να προσφέρει.

Την αποστομωτική απάντηση την έδωσε ήδη από τις 31 Ιουλίου μια ακόμα καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που βεβαίως δεν βρήκε χώρο στα δελτία ειδήσεων. Με βάση την απόφαση αυτή, οι έλληνες πολίτες καλούνται να πληρώσουν το ποσό των 61.000 ευρώ στον Ιμπραήμ Μαχμούντι και την οικογένειά του, διότι στην περίπτωσή τους, το ελληνικό κράτος παραβίασε τα άρθρα 3, 5 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που αφορούν στην απαγόρευση των βασανιστηρίων και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής κατά της κράτησης. Με άλλα λόγια, το ελληνικό κράτος ασκεί βασανιστήρια, και οι έλληνες πολίτες τα πληρώνουν αδρά.

Η υπόθεση εν περιλήψει [1]: Το 2009, η οικογένεια Μαχμούντι είχε οδηγηθεί από το Λιμενικό στο κέντρο κράτησης της Παγανής, στη Λέσβο. Στο χώρο αυτό κρατούνταν η Ζαχαρο Χουσεϊνι, σύζυγος του Ιμπραήμ Μαχμούντι και 8 μηνών έγκυος, αποκομμένη από τα δύο ανήλικα παιδιά της, καθώς και η Φατίμα Χουσεϊνι, επίσης χωρίς τα δύο της παιδιά. Επρόκειτο για ένα υπερθερμαινόμενο κοντέινερ όπου το ταβάνι έσταζε, η τουαλέτα ξεχείλιζε, και η έγκυος, όπως εξάλλου και οι συγκρατούμενοί της, στερούνταν τόσο τη στοιχειώδη ιατρική φροντίδα, όσο και την πληροφόρηση για τα δικαιώματά τους. 

Στην περίπτωση της οικογένειας Μαχμούντι-Χουσεϊνι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε τις ενστάσεις του ελληνικού κράτους για τα θέματα των συνθηκών κράτησης, επικαλούμενο εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και του Οικουμενικού Προγράμματος Προσφύγων της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και την έκθεση για την Παγανή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη Βασανιστηρίων (CPT). Στην έκθεση αυτή, που δημοσιεύτηκε το Σεπτέμβριο του 2009, η Επιτροπή διαπίστωνε ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει προς το καλύτερο από το 2008, από την τελευταία δηλαδή δική της έκθεση για τον ίδιο χώρο. 

Χρειάστηκε η Ελλάδα να υποστεί καταδίκες, το ελληνικό κράτος να καταβάλει υψηλά πρόστιμα και οι κρατούμενοι να εξεγερθούν, μέχρι η αποθήκη ανθρώπινων ψυχών της Παγανής να κλείσει. Τι γίνεται όμως με το Τυχερό, με το νέο και το παλιό Ελληνικό και τις άλλες αποθήκες ψυχών όπου κρατούνται μετανάστες χωρίς χαρτιά; Τι γίνεται με τους κοριούς στα κελιά, τον ανύπαρκτο φωτισμό και τη δυσωδία, τον μηδαμινό προαυλισμό, τα ληγμένα τρόφιμα, την έλλειψη γιατρών, τη φυλάκιση καρδιοπαθών, τις σπασμένες ντουζιέρες και τις άθλιες τουαλέτες; Πόσες και πόσες ανάλογες περιπτώσεις δεν μαθεύτηκαν ποτέ και πόσες δεν έφτασαν ποτέ στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Πόσα πρόστιμα χρειάζεται να πληρώσουν ακόμα οι έλληνες πολίτες για τα βασανιστήρια που υποκαθιστούν τη μεταναστευτική πολιτική και πόσο ακόμα θα πρέπει να ξεφτιλιστούμε διεθνώς μέχρι η Ελλάδα να αποκτήσει μια δίκαιη, ανθρώπινη και αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική; Γιατί η Ευρώπη των δημοσιονομικών μέτρων είναι πιο πειστική για τις ελληνικές κυβερνήσεις από την Ευρώπη που καταδικάζει τα βασανιστήρια ανθρώπων; 

Για όσους σκεφτούν να αντιτείνουν “μα πώς η Ελλάδα θα κάνει μεταναστευτική πολιτική εν μέσω κρίσης και χωρίς πόρους;”, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι – αλλά κι αυτοί δε χωρούν στα θεαματικά πλάνα των δελτίων. Σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, από τα 12.250.000 που της χορηγούσε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων για το 2010, η Ελλάδα απορρόφησε μόνο 196.000 ευρώ [2]. Γιατί; Διότι τα χρήματα αυτά προορίζονταν για κέντρα φιλοξενίας, και όχι για στρατόπεδα κράτησης ανθρώπινου φορτίου προς απέλαση, σαν αυτά που έχει κατά νου ο κύριος Δένδιας και οι συν αυτώ. Τα χρήματα αυτά προορίζονται, με άλλα λόγια, για μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, και όχι για την υλοποίηση των φαντασιώσεων της ακροδεξιάς, που ανέλαβαν φιλότιμα αυτοί ακριβώς που ευθύνονται για τον ξενιτεμό τόσων και τόσων ελλήνων την τελευταία διετία. 

[1] Ολόκληρη η απόφαση εδώ:http://hudoc.echr.coe.int/webservices/content/pdf/003-4034797-4709780
[2] Δημήτρης Χριστόπουλος, Ποια στρατηγική υπαγορεύει την κράτηση των μεταναστών (στον Έβρο) http://www.hlhr.gr/details.php?id=612

 

Ημερομηνία: 06/08/2012

αναδημοσίευση από το sinialo.espiv.net

 

1.

Δεν μπορεί παρά να είναι επιθετικός σαρκασμός από μεριάς του κράτους τόσο η ονομασία «Ξένιος Ζευς» όσο και η ημερομηνία της 4η Αυγούστου που επιλέχθηκαν για να εξαπολυθεί το νέο ρατσιστικό πογκρόμ επί «δικαίων και αδίκων» στους δρόμους της Αθήνας. Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν στο μεταγωγών, εδώ δίπλα στη γειτονιά μας στην Πέτρου Ράλλη, ήταν φυσικό παρεπόμενο με αδιαμφισβήτητους φυσικούς φορείς ποιους άλλους; Μα… αστυνομικούς ψηφοφόρους της ΧΑ φυσικά.

Η Ιστορία έχει επανειλημμένως αποφανθεί ότι τα πογκρόμ δεν αποτελούν καμία λύση κανενός προβλήματος αλλά συνιστούν μήνυμα καταστολής και ελέγχου προς ολόκληρη την κοινωνία. Η υπόθεση της μετανάστευσης δεν προσεγγίζεται με πνεύμα διαχείρισης αλλά με πνεύμα λύσης. Οι μηχανισμοί της εξουσίας προσπαθούν να πείσουν τώρα τους Έλληνες υπηκόους  ότι τα πογκρόμ αποτελούσαν από πάντα μία λύση την οποία δεν δρομολογούσαν στο παρελθόν λόγω πολιτικού κόστους ή «ανθρωπιστικής υπεραξίας»… Όσα πογκρόμ όμως και να εξαπολύσεις, τα εκατομμύρια των ανθρώπων της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας που μαστίζονται από την ανελέητη επιθετικότητα των παγκόσμιων κυρίαρχων για να εξασφαλίσουν την ενεργειακή τους υπεροπλία, θα συντρίβουν κάθε είδος συνόρων, θα διεμβολίζουν κάθε αντιμεταναστευτική πολιτική, θα ξεπερνούν κάθε φόβο για να ζήσουν! Ας κατανοήσουμε επιτέλους ότι τα πογκρόμ απευθύνονται στις υποτελείς και επικίνδυνες τάξεις της επικράτειας…

Πριν οι ελληνόψυχοι αναρωτηθούν  «τι δουλειά έχουν οι «λαθρο»μετανάστες στη Ελλάδα ας απαντήσουν πρώτα στην ερώτηση «τι δουλειά έχει ο ελληνικός στρατός σε 16 χώρες του κόσμου αυτή τη στιγμή που μιλάμε»…

2.

Το ρατσιστικό πογκρόμ όμως εξελίχθηκε σε ένα πολύ ενισχυτικό ξενοφοβικό κλίμα.  Η τραγική ιστορία της 15χρονης στην Πάρο που βρίσκεται στην εντατική με συντριμμένο το πρόσωπο και κακώσεις σε ολόκληρο το σώμα γίνεται ένα ακόμη ρατσιστικό λάφυρο. Ο απεχθής και απάνθρωπος δράστης, όποιος κι αν είναι, ανεξαρτήτως δέρματος, θρησκείας και γλώσσας,  χρίζει της αντίστοιχης αντιμετώπισης από μια κοινωνία που υπερασπίζεται τον εαυτό της άτομο προς άτομο. Ομολόγησε λοιπόν ένας 21χρονος Πακιστανός και η αφορμή, σύμφωνα με δήλωσή του που κοινοποίησε η αστυνομία, ήταν η κλοπή ενός κινητού που εξελίχθηκε σε μια άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα. Η δίκη του 21χρονου δεν έχει γίνει ακόμη αλλά με δεδομένη την ομολογία του και την ταυτοποίηση του DNA η καταδίκη είναι προδιαγεγραμμένη.

Δικαιολογεί, όμως, όλο αυτό ένα γενικευμένο πογκρόμ ενάντια σε ό,τι μελαμψό κυκλοφορεί; Μήπως ξεχνάμε ότι το έγκλημα δεν έχει πατρίδα, ότι η ανθρώπινη φύση ξεδιπλώνει τις σκοτεινές της πλευρές χωρίς να τεκμαίρεται κάποια «φυλετική επιλεκτικότητα» όπου γης; Μήπως ξεχνάνε οι ημεδαποί τον ημεδαπό από την Σαντορίνη που έκοψε το κεφάλι της γυναίκας του και το περιέφερε στους δρόμους επί ώρες; Μήπως ξεχνάνε οι ημεδαποί τον γυμναστή από την Κρήτη που βίαζε σωρηδόν τους έφηβους μαθητές του; Και πόσα χιλιάδες άλλα που με ευκολία κάποιοι άλλοι αλλοδαποί εθνικιστές θα μπορούσαν να χρεώσουν στην «ελληνική φυλή»… Ας αφήσουμε δε τελευταίο αυτό που όλα τα ΜΜΕ προσπέρασαν: ότι μετανάστες ήταν αυτοί που βοήθησαν να βρεθεί ο δράστης.

3.

Η καταιγιστική ρατσιστική προπαγάνδα όμως σύσσωμων των καναλιών είχε μεγάλη ατζέντα χτες. Μάθαμε ότι τσιγγάνοι τη νύχτα της Παρασκευής πυροβόλησαν και τραυμάτισαν 3 άτομα, τον ένα σοβαρά, σε επεισόδια που διαδραματίστηκαν στο Αιτωλικό, μια κωμόπολη κοντά στο Μεσολόγγι. Οι τσιγγάνοι αποτελούν ένα νομαδικό λαό με τον οποίο οι πολιτικοί διαχειριστές των εθνοκεντρικών χωρών της δυτικής Ευρώπης διατηρούν μια σχέση μίσους και αντιπαλότητας. Δεν είναι επί του παρόντος να ερμηνεύσουμε αυτή την αντιπαλότητα αλλά είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητο να αποδεχτούμε ένα κυρίαρχο κλίμα «ανεπιθύμητου», ως απότοκο της ιδεολογία της κυριαρχίας,  που αντιμετωπίζουν οι τσιγγάνικοι καταυλισμοί.  Αυτή η αντιπαλότητα που εκφράζεται με κοινωνικό αποκλεισμό από τον ισχυρό εθνοκεντρικό πόλο απαντιέται με παραβατικότητα (συντριπτικά «χαμηλού χαρακτήρα», σύμφωνα με τους όρους της ποινικολογίας) από τον αδύναμο πόλο, τους τσιγγάνους.

Στο Αιτωλικό λοιπόν, με αφορμή ένα κοινότυπο επεισόδιο με τσιγγανάκια, το «ποτήρι» ξεχείλισε και 200 κάτοικοι ενισχυμένοι με «διμοιρία» της ΧΑ και επικεφαλής βουλευτή-διμοιρίτη της επιτέθηκαν στον καταυλισμό. Η απάντηση που δέχτηκαν ήταν απόρροια μιας χρόνιας αντιπαλότητας που ξέσπασε και αυτή τη φορά με μια ευκαιριακή αντιστροφή της ισχύος του αδύναμου πόλου προς τον «ισχυρό»: τα όπλα. Τα ξημερώματα του Σαββάτου η αστυνομία αποκατέστησε την κυρίαρχη υπεροπλία εξαπολύοντας ένα πογκρόμ στον καταυλισμό «δια την αποκατάστασιν της Τάξεως»…

Όμως, αυτοί που οργανώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό είναι υπεύθυνοι για τα απότοκά του. Ως δια «μαγείας», αυτοί εμφανίζονται εκ των υστέρων ως δυνάμεις της λογικής και ως δημοκράτες απέναντι στους εξοργισμένους γηγενείς που, μετά από τόνους επιμελημένης ρατσιστικής προπαγάνδας, ζητούν μια «τελική λύση» για τους τσιγγάνους. Είναι αυτοί που κρατάνε ζωντανή την κουλτούρα του εθνοκεντρισμού αναπαράγοντας την αντιπαλότητα με έναν λαό-παρία, αναπαράγοντας τον πολιτισμό του κοινωνικού αποκλεισμού, αναπαράγοντας την συνθήκη του διάχυτου φόβου για να γίνει «παλλαϊκή» απαίτηση ο κοινωνικός έλεγχος και η κρατική καταστολή. Τα πογκρόμ επιδιώκουν να γίνουν καθημερινότητά μας.

Στο Αιτωλικό οι κάτοικοι και οι τσιγγάνοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Το ότι δεν έχουν τρόπο «να τα βρουν», τόσα χρόνια που συνυπάρχουν, αποτελεί επιβεβαίωση των συμφερόντων που φροντίζουν γι’ αυτό. Οι 3 τραυματίες του Αιτωλικού δεν είναι παρά 3 ακόμη ρατσιστικά λάφυρα.

4.

Μετά από όλα αυτά, η είδηση, 4η σωρηδόν, για έναν αλγερινό που στη Γλυφάδα έκλεψε 19 τσάντες από λουόμενους δεν είχε άλλο σκοπό παρά να οριοθετήσει συναισθηματικά την οργισμένη ρατσιστική κατοχή της μικροαστικής συνείδησης. Λίγη σημασία έχει το γεγονός ότι αν ήταν έλληνας ο κλέφτης (οι ημεδαποί δεν υστερούν στην χαμηλή παραβατικότητα)  δεν θα είχε καν αναφερθεί ως συμβάν και μάλιστα με την συγκεκριμένη σειρά στη ροή των «ειδήσεων»…

5.

Είναι γνωστή η «ατράνταχτη» εναντιωματική επιχειρηματολογία: «αν σκότωναν το δικό σου παιδί, αν σε έκλεβαν, αν σε βίαζαν… τα ίδια θα έλεγες;»

Δεν γνωριζόμαστε… Μπορούμε όμως να αποδίδουμε τις ευθύνες εκεί που αναλογούν, σε πρόσωπα, κι όχι σε φυλές, έθνη και άλλα ευτράπελα της ιστορίας. Να μην ξεχνάμε τη γυναίκα του Καντάρη (του ανθρώπου που δολοφονήθηκε στυγνά από τρεις βορειοαφρικανούς στο κέντρο της Αθήνας πέρσι την άνοιξη) που δεν δέχτηκε τα λουλούδια της Χρυσής Αυγής θεωρώντας ότι κάνουν ρατσιστική πολιτική με το πτώμα του άντρα της. Είναι μια τρανταχτή απάντηση…

Έρχονται κι άλλες!

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ – ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ

Βιβλιοκριτική της Μαριάννας Τζιαντζή

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ – ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ
Μαρία Ουζούνη
Εκδόσεις των Συναδέλφων

Το Αγία Πετρούπολη – Κάτω Πατήσια είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Μαρίας Ουζούνη και επίσης είναι ο πρώτος τίτλος στη σειρά «Λογοτεχνία στην Ελλάδα» των Εκδόσεων των Συναδέλφων, ένα αυτοδιαχειριζόμενο συνεταιριστικό εκδοτικό εγχείρημα που αξίζει να το προσέξουμε και να το ενισχύσουμε.

Εδώ ξεδιπλώνονται αρκετές ιστορίες μες στη διπλή ιστορία, δηλαδή την ιστορία με μικρό «ι» (το «στόρι»), αλλά και τη μεγάλη Ιστορία (επανάσταση του 1905 στη Ρωσία, παραμονές τουΑ’Παγκόσμιου Πολέμου).

Πρωταγωνιστές είναι πρόσωπα, τόποι και πράγματα. Στα πρόσωπα συγκαταλέγονται Ρώσοι αριστοκράτες και πληβείοι, νόμιμα και νόθα τέκνα, Έλληνες της διασποράς αλλά και ξένοι μετανάστες στη σύγχρονη Ελλάδα. Ανάμεσα στα «πράγματα» κυριαρχεί ένα πιάνο του 19ου αιώνα, μοναδικό έργο τέχνης και μαστοριάς, συναντάμε όμως και μια χειροποίητη κασετίνα, καθώς και μια παλιά οικογενειακή φωτογραφία.

Πρόσωπα, πράγματα, τόποι και διαδρομές. Μόσχα, Κριμαία, Οδησσός, Μενίδι, Πατήσια, Κηφισιά, Βούλα. Μέγαρα και υπόγεια. Τροχιές που διασταυρώνονται, ιστορίες που εξελίσσονται με όρους που δεν είχαν προβλεφθεί ή σχεδιαστεί από τα υποκείμενα.

Η πλοκή, παρά τη φαινομενική πληθωρικότητά της, είναι το πιο δυνατό στοιχείο αυτού του μυθιστορήματος. Μια πλοκή που κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση (χωρίς να παίζει δημαγωγικά και συναισθηματικά με τα νεύρα του) και ταυτόχρονα, δεν φαίνεται επινοημένη, τραβηγμένη από τα μαλλιά, παρά τα όσα ασυνήθιστα συμβαίνουν, παρά το παχνίδι των συμπτώσεων. Το Αγία Πετρούπολη – Κάτω Πατήσια θα μπορούσε να γίνει σενάριο για ταινία ή για τηλεοπτική σειρά με λίγα επεισόδια αλλά με πολύ ισχυρή απήχηση. Πιστεύω ότι αρκετοί καλοί Έλληνες σκηνοθέτες θα υπέγραφαν με περηφάνια τη μεταφορά του στην οθόνη.

Η μουσική, η επανάσταση, η γυναικεία χειραφέτηση, η μετανάστευση, τα χαμένα αλλά και τα ξανά κερδισμένα όνειρα, η φιλία είναι μερικά από τα θέματα τον βιβλίου, το οποίο είναι γραμμένο «και» με γεωγραφική και ιστορική ευαισθησία (και όχι απλώς με «γυναικεία»). Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η ημερομηνία ολοκλήρωσης τον, όπως αναγράφεται στο τέλος, είναι ο Δεκέμβρης του 2006: Μα είναι δυνατόν ένα τόσο καλό μυθιστόρημα να έμεινε σχεδόν έξι χρόνια στο συρτάρι;

Ενδεχομένως ο αναγνώστης να εντοπίσει ορισμένες αδυναμίες, όμως συνολικά το βιβλίο αυτό σε γοητεύει και σε κερδίζει.

Πηγή: ΠΡΙΝ 22/7/12

Μαρία Ουζούνη

Αγία Πετρούπολη – Κάτω Πατήσια

Σελίδες: 296 • Σχήμα: 14X20,5 • Τιμή: 12 ευρώ

Ένα πιάνο μετακινείται δύσκολα. Kι όμως, το πιάνο της ιστορίας αυτής ταξιδεύει από την Αγία Πετρούπολη προς διάφορες κατευθύνσεις, κι από τα χρόνια της προεπαναστατικής Ρωσίας προς άλλες εποχές, μέσα από επαναστάσεις και μεταναστεύσεις, μέσα σε μια συνεχή κίνηση ανθρώπων και ροή γεγονότων.

Μια μυθιστορία μέσα στην ιστορία, πλεγμένη με ζωές ανθρώπων και γεγονότα, με άγνωστες ζωές, αλλά και «σπουδαίες», με γεγονότα κοσμοϊστορικά, αλλά και γεγονότα μικρά, καθημερινά, στους πολύμορφους χώρους των ανθρώπων, σε αυτοκρατορικές πόλεις της Ρωσίας και χωριά μουζίκων, σε ρομαντικά θέρετρα ή οδοφράγματα, αλλά και στις πεζές συνοικίες της σύγχρονης Αθήνας.
Πηγή: Εκδόσεις των συναδέλφων

Popularity: 1% [?]

Πώς γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις οι καλές

του Άγγελου Τσέκερη (από τα Ενθέματα 

«Πείτε μας επιτέλους μια ιδιωτικοποίηση στην οποία δεν είστε αντίθετοι…»

 

Σχέδιο του Δημήτρη Μεγαλίδη (από το βιβλίο «Αλιβέρι», έκδ. της ΔΕΗ, 1950). Από το μπλογκ του πενταθέσιου δημοτικού σχολείου Αγίου Ιωάννη Αλιβερίου (dim-ag-ioann.eyv.sch.gr).

Στην πολυκατοικία μας αποφασίσαμε να αναμετρηθούμε με τις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις και να ιδιωτικοποιήσουμε τον ανελκυστήρα.

Τις εποχές που ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, ο ανελκυστήρας ήταν δημόσιο αγαθό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν τζάμπα. Τον πληρώναμε κάθε μήνα στα κοινόχρηστα, για να βγουν τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης. Ο διαχειριστής, ο κ. Πουρνάρας, μας άνοιξε τα μάτια. Η παραχώρηση της λειτουργίας του ανελκυστήρα σε ιδιώτες ήταν μια συμφέρουσα αναπτυξιακή πρόταση. Θα μας γλύτωνε από μια μέση μηνιαία επιβάρυνση της τάξης των 20 ευρώ ανά διαμέρισμα, που αντιστοιχεί σε τρία πακέτα μακαρόνια, δύο μπουκάλια γάλα και μια κάρτα κινητής τηλεφωνίας για κάθε οικογένεια. Ταυτόχρονα θα καλύπταμε το έλλειμμα της πολυκατοικίας, δημιουργημένο από αντιπαραγωγικές καταστάσεις του παρελθόντος, από τις οποίες βασικός ωφελημένος ήταν ο ίδιος ο κ. Πουρνάρας.

Στην επικύρωση της απόφασης συνέβαλλε και η καλοπροαίρετη αδιαφορία των ενοίκων. Ούτε η μείωση του ελλείμματος, ούτε η προοπτική να γλυτώνουμε κάνα εικοσάρικο από τα κοινόχρηστα μας δυσαρεστούσε. Έτσι η ιδιωτικοποίηση προχώρησε με ελάχιστες αντιδράσεις. Για να γίνει μάλιστα ανταγωνιστικός ο ανελκυστήρας, και να προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών, αποφασίσαμε να εκχωρήσουμε μόνο τη λειτουργία και να κρατήσουμε υπό δημόσιο έλεγχο τη συντήρηση.

Αποτίμηση της ιδιωτικοποίησης

 Μετά λύπης μας είμαστε αναγκασμένοι να αποδεχτούμε ότι η ιδιωτικοποίηση του ανελκυστήρα δεν έχει αποδώσει μέχρι στιγμής[1] τα αναμενόμενα οφέλη. Τα ελλείμματα της πολυκατοικίας παραμένουν αμετάβλητα.[2] Αυτό αποδίδεται μάλλον στους εξής λόγους:

α) Λόγω της γενικευμένης οικονομικής κρίσης, το τίμημα εξαγοράς ήταν αρκετά χαμηλότερο από το προσδοκώμενο.

β) Ένα μέρος του τιμήματος πήγε ως νόμιμη προμήθεια στην εταιρεία η οποία εκδίδει τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας μας, και η οποία ανέλαβε να διεκπεραιώσει όλες τις σχετικές διαδικασίες την πώλησης. Δηλαδή την αποτίμηση της αξίας του ανελκυστήρα, την προσέλκυση των επενδυτών, την αξιολόγηση των προσφορών και την κατάρτιση της σύμβασης. Α, σημειωτέον ότι αυτή η εταιρεία αγόρασε κιόλας τον ανελκυστήρα, μέσω μιας θυγατρικής την οποία συνέστησε γι αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

γ) Ένα άλλο ποσόν από το τίμημα, δαπανήθηκε για την ανακαίνιση του διαμερίσματος του κ. Πουρνάρα. Ο ίδιος, όταν τον κάναμε τσακωτό, ισχυρίστηκε ότι η ανακαίνιση ήταν εκτός της συμφωνίας αγοράς, ένα συμβολικό δώρο του επενδυτή για την επικύρωση των σχέσεων καλής συνεργασίας. Κάποιοι του επεσήμαναν ότι θα μπορούσε να αρνηθεί την προσφορά και να ζητήσει να συνυπολογιστεί το κόστος στο τελικό ποσόν της πώλησης, αλλά ο κ. Πουρνάρας τους συνέστησε σε πολύ αυστηρό ύφος να μην είναι αυθάδεις και αλαζονικοί.

δ) Ένα άλλο μέρος του τιμήματος συμψηφίστηκε με το «Έργο καθαρισμού της δεξαμενής καυσίμου», το οποίο βάσει της σύμβασης που υπογράψαμε ανέλαβε χωρίς διαγωνισμό ο ίδιος ο επενδυτής. Ήταν κραυγαλέα υπερκοστολογημένο, αν και οι δύο συμπαθέστατοι μαροκινοί εργαζόμενοι που το εκτέλεσαν, πληρώνονται 15 ευρώ ημερομίσθιο (και οι δύο μαζί) με μπλοκάκι από το ΤΕΒΕ.

ε) Με την ίδια ακριβώς λογική, ένα κομμάτι της αξίας του ανελκυστήρα θα καταβληθεί από τον επενδυτή υπό μορφή πρόσθετων υπηρεσιών προς την πολυκατοικία, όπως η μετακίνηση δύο φίκων στην είσοδο, και η τοποθέτηση πινακίδας αποτροπής για τους διανομείς διαφημιστικού υλικού.[3] Προβλέπεται επίσης η διοργάνωση σεμιναρίων για τους ενοίκους με θέμα την διαφάνεια, στο πρότυπο του εξωδικαστικού συμβιβασμού του ελληνικού κράτους με την Siemens.

στ) Το υπόλοιπο ποσόν θα καταβληθεί σε δόσεις εντός της επόμενης εξαετίας, φυσικά με ρήτρα κερδοφορίας, δηλαδή εφ’ όσον ο επενδυτής έχει βγάλει από την χρήση του ανελκυστήρα τα χρήματα με τα οποία θα μας πληρώσει. Το ποσόν θα αποδίδεται με βάση τα καθαρά και όχι τα ακαθάριστα κέρδη, δηλαδή αφού ο επενδυτής εξαφανίσει λογιστικά μερικά από τα χρήματα που βγάζει, παρουσιάζοντάς τα ως έξοδα σε ψεύτικες ενδοομιλικές συναλλαγές. Εδώ ακολουθήθηκε το επιτυχημένο παράδειγμα της Αττικής Οδού.

Οι κοινωνικές επιπτώσεις

Με την υπογραφή της σύμβασης, η εταιρεία ανέλαβε αμέσως την λειτουργία του ανελκυστήρα, και έβαλε εισιτήριο. Το ύψος του κομίστρου καθορίστηκε με κοινωνικά κριτήρια, και συγκεκριμένα με την ζωτική κοινωνική ανάγκη του επενδυτή για γρήγορη απόσβεση της επένδυσης.

Από την πλευρά του ο κ. Πουρνάρας ανακοίνωσε ότι «είχαμε απόκλιση από την αρχική πρόβλεψη για την πορεία των ελλειμμάτων», και δεδομένου μάλιστα ότι απολαμβάναμε τα χαμηλότερα κοινόχρηστα στην γειτονιά,[4] έπρεπε να δείξουμε υπευθυνότητα. Έτσι, στη θέση του κόστους λειτουργίας του ασανσέρ, που είχε φύγει από τα κοινόχρηστα (αλλά όχι από εμάς), θα πληρώναμε 15 ευρώ το μήνα ως «εισφορά αλληλεγγύης».[5] Εξακολουθούσαμε φυσικά να καταβάλλουμε και τα έξοδα συντήρησης, τα οποία είχαν εξαιρεθεί από την ιδιωτικοποίηση, και τα οποία για κάποιον λόγο έδειχναν ανησυχητικές τάσεις υπερτιμολόγησης εν σχέσει με την προηγούμενη περίοδο. Πιθανώς επειδή, βάσει της σύμβασης, τη συντήρηση μας την έκανε πλέον ο επενδυτής, σε φιλική (γι’ αυτόν) τιμή.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κόσμος σταμάτησε να χρησιμοποιεί τον ανελκυστήρα. Εκτός φυσικά από αυτούς που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.

Ως απάντηση, η εταιρεία ανέβασε το κόμιστρο[6] προκειμένου να κρατήσει ψηλά τα περιθώρια κέρδους. Αυτό όμως δημιούργησε νέα μείωση στη ζήτηση.

Τότε ο κ. Πουρνάρας εμφανίστηκε πολύ ανήσυχος. Η ύφεση έδειχνε επικίνδυνα τα δόντια της. Αν η εταιρεία δεν εισέπραττε, δεν θα μπορούσε να πληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της πολυκατοικίας, και όλο το σύστημα θα κινδύνευε να καταρρεύσει.[7] Η βρώμα θα μας καταλάμβανε, το ρεύμα στους διαδρόμους θα κοβόταν, τα σπασμένα τζάμια δεν θα μπορούσαν να αντικατασταθούν, και άστεγοι θα τρύπωναν στα υπόγειά μας. Για αυτό, ο κ. Πουρνάρας ήταν αναγκασμένος να προχωρήσει σε έναν επώδυνο αλλά αναγκαίο μέτρο: να βάλει διόδια και στις σκάλες, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματα. Οι σταθμοί πληρωμής τοποθετήθηκαν ανά όροφο, και την διαχείριση του συστήματος ανάλαβε μια εταιρεία η οποία… (ναι, ναι, έχετε μπει εντελώς στο νόημα).

Η απόφαση του κ Πουρνάρα χαιρετήθηκε ως μέτρο ευθύνης, που γρήγορα θα αναζωογονούσε την επιχειρηματικότητα και τον ανταγωνισμό. Πράγματι, βρίσκοντας διόδια στο κλιμακοστάσιο, αρκετός κόσμος στράφηκε ξανά, έστω και βρίζοντας, στη χρήση του ανελκυστήρα. Τότε η ιδιοκτήτρια εταιρεία ανακοίνωσε αύξηση του κομίστρου, λόγω εκτίναξης του κόστους λειτουργίας, της γενικευμένης ανασφάλειας που επικρατεί στις διεθνείς αγορές κλπ. Λίγες μέρες αργότερα πληροφορηθήκαμε ότι τα διόδια στις σκάλες συμπαρασύρονται από τις «διακυμάνσεις»[8] του εισιτηρίου στο ασανσέρ, προκειμένου να αποφεύγεται ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Δηλαδή αυξήθηκαν επίσης. Όταν κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν, ο κ. Πουρνάρας, τους είπε σε αυστηρό ύφος να πάνε στη Βόρεια Κορέα.

Προοπτικές

 Τώρα δεν έχουμε δωρεάν τρόπο να φτάσουμε μέχρι την πόρτα μας. Αυτά που πληρώναμε έχουν αυξηθεί στο τριπλάσιο και θα συνεχίσουν να αυξάνονται εσαεί. Αλλά όπως λέει και η κυρία Αναγνώστου δίπλα, τουλάχιστον έχει ησυχάσει το κεφάλι μας από το κοριτσάκι του 4ου, που του άρεσε να χοροπηδάει και να φωνάζει στον θάλαμο του ασανσέρ, και να μελετά την αντήχηση στο φρεάτιο σηκώνοντας στο πόδι την πολυκατοικία. Τέλος πια με τις βολεμένες συντεχνίες. Μια νέα εποχή έχει αρχίσει.

 


[1] Εδώ το «μέχρι στιγμής» υπονοεί ότι η ιδιωτικοποίηση μπορεί να αποδώσει στο μέλλον.

[2] Το τρίτο πρόσωπο υπαινίσσεται ότι η ιδιωτικοποίηση «δεν απέδωσε» και τα ελλείμματα «παραμένουν αμετάβλητα» εξαιτίας κάποιας προσωπικής τους παραξενιάς.

[3] Σε πολύ αυστηρό ύφος και υπερσύγχρονης τεχνολογίας, από εκτυπωτή laser.

[4] Συγκριμένα στοιχεία δεν παρατέθηκαν, αλλά όλοι νοιώσαμε ένοχοι.

[5] Δεν πρόκειται για αλληλεγγύη σε κάποιον, αλλά για έναν όρο που κάνει πιο ελκυστικό το χαράτσι. Μια «εισφορά δυσκοιλιότητας» στο ίδιο ύψος, θα προκαλούσε μεγαλύτερες αντιδράσεις.

[6] Το παράδοξο είναι ότι με βάση τα ιερά κείμενα του νεοφιλελευθερισμού, η μείωση της ζήτησης θα έπρεπε κανονικά να ρίξει την τιμή, όπως διαπίστωσε εργαστηριακά ο Μίλτον Φρίντμαν, μελετώντας δύο απολύτως ισοδύναμους παγωτατζήδες σε απολύτως ουδέτερο περιβάλλον.

[7] Η λήψη έκτακτων μέτρων από τον διαχειριστή βασίστηκε σε στοιχεία από έκθεση αξιολόγησης, που εκπονήθηκε με έξοδα της πολυκατοικίας, από ανεξάρτητη εταιρεία, συμφερόντων ξέρετε ποιανού.

[8] Το λέμε «διακυμάνσεις του εισιτηρίου», ώστε να δημιουργεί την εντύπωση ότι το εισιτήριο μπορεί κάποτε και να μειωθεί.

Αναδοσιευσεις
Ημερομηνία: 23/07/2012
Συγγραφέας: left.gr

Το αστυνομικό τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα του δήμου Αθηναίων πότε δεν φημιζόταν για τον σεβασμό στα δικαιώματα και την τήρηση των νόμων, ιδίως όταν πρόκειται για υποθέσεις που εμπλέκονται πρόσφυγες και μετανάστες Οι καταγγελίες για παράνομες κρατήσεις, ξυλοδαρμούς και η πάγια άρνηση του συγκεκριμένου τμήματος να να παράσχει βοήθεια και να διεξάγει τις απαραίτητες έρευνες για περιπτώσεις μεταναστών που έχουν πέσει θύματα βίαιων ρατσιστικών επιθέσεων, δείχνουν ξεκάθαρα ότι το εν λόγω τμήμα υιοθετεί αντιλήψεις και πρακτικές απευθείας από τις δυνάμεις της άκρας δεξιάς.
Το πρόσφατο περιστατικό όπου Αγγλίδα τουρίστρια προσέφυγε στο εν λόγω τμήμα για να δηλώσει την κλοπή του κινητού της τηλεφώνου και αντ’ αυτού έπεσε θύμα ξυλοφαρμού από αστυνομικούς που ήταν εκείνη τη στιγμή εν υπηρεσία, μόλις διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη γυναίκα κατάγεται από την Αλβανία, αποτελεί άλλο ένα κρούσμα που επιβεβαιώνει πως το ΑΤ του Άγιου Παντελεήμονα συντιστά θύλακα ρατσιστικής εγκληματικότητας.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Παρατηρήτηριου Αστυνομικής Αυθαιρεσίας:
«Ο Συνήγορος του Πολίτη εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την αύξηση φαινομένων ρατσιστικής βίας, τόσο ως προς τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό των περιστατικών, όσο και ως προς τον τρόπο δράσης και την ένταση της βίας που ασκείται……. Ο Συνήγορος του Πολίτη καλεί τους αρμόδιους φορείς να μην επιτρέψουν την ανάπτυξη οργανωμένων εγκληματικών θυλάκων οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα κενά που δημιουργεί η ολιγωρία ή και αδράνεια του κρατικού μηχανισμού», διαβάζαμε στο από 3 Ιουλίου 2012 Δελτίο Τύπου του Συνηγόρου του Πολίτη για τα φαινόμενα ρατσιστικής βίας.

Τι συμβαίνει όμως όταν «οι οργανωμένοι εγκληματικοί θύλακες» είναι ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός;

Αστυνομικό Τμήμα Αγίου Παντελεήμονα, Παρασκευή 13/7/2012, ώρα 11.00π.μ: μια Αγγλίδα τουρίστρια απευθύνεται στο κατάστημα του Α.Τ. Αγ. Παντελεήμονα (για 2η φορά, κατόπιν αποτυχημένης απόπειρας την προηγούμενη το απόγευμα, οπότε και την παρέπεμψαν για την επόμενη ημέρα) προκειμένου να δηλώσει την κλοπή του κινητού της τηλεφώνου και να της χορηγηθεί η σχετική βεβαίωση από τις αρχές.

Ελέγχοντας καταρχήν οι αστυνομικοί το αγγλικό της διαβατήριο και διαπιστώνοντας ότι η γυναίκα είναι Αγγλίδα υπήκοος μεν αλβανικής καταγωγής δε, αρνήθηκαν την χορήγηση του σχετικού εγγράφου. Όταν η ίδια τόλμησε να ζητήσει εξηγήσεις για την αδικαιολόγητη εκ μέρους τους άρνηση να εκτελέσουν τα κατά την υπηρεσία τους, εκείνοι απάντησαν με ύβρεις ρατσιστικού και σεξιστικού περιεχομένου («πουτάνα Αλβανέζα κ.α.») χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα σωματική βία, καθώς τη χτύπησαν στο πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια, προκαλώντας της εμφανή τραύματα σε όλο της σχεδόν το σώμα. Ακολούθως, οι δράστες – αστυνομικοί υπέβαλαν και μήνυση εναντίον της για εξύβριση και παραβίαση οικιακής ειρήνης, τη συνέλαβαν εντός του καταστήματος του Α. Τ. Αγ. Παντελεήμονα στο πλαίσιο του «αυτοφώρου» και την κράτησαν από την 11η πρωινή έως την επόμενη ημέρα, αν και τραυματισμένη, όπου την οδήγησαν στον Εισαγγελέα άσκησης ποινικής δίωξης. Ο Εισαγγελέας με τη σειρά του, αφού άσκησε την ποινική δίωξη για τα ανωτέρω αδικήματα, την παρέπεμψε να δικαστεί από το μονομελές πλημμελειοδικείο, το οποίο ανέβαλε οίκοθεν την εκδίκαση της υπόθεσης για 24/7/2012.

Η αγγλικής υπηκοότητας – αλβανικής καταγωγής 34χρονη Α.Α. θα υποβάλει μήνυση εναντίον των αστυνομικών υπαλλήλων του Α. Τ. Αγίου Παντελεήμονα για σωρεία αδικημάτων, μεταξύ των οποίων ψευδή καταμήνυση, εξύβριση, απρόκλητες σωματικές βλάβες, βασανιστήρια, παράβαση καθήκοντος κ.α.

Για την Α.Α. το ανωτέρω περιστατικό θα πρέπει να ξεπέρασε σίγουρα κάθε φαντασία: ήρθε για διακοπές σε μια «πολιτισμένη» χώρα, έπεσε θύμα κλοπής και απευθύνθηκε στην αρμόδια δημόσια υπηρεσία για να καταγγείλει το περιστατικό. Αποκλείεται να φανταζόταν ότι εντός της αρμόδιας αυτής υπηρεσίας και μάλιστα με φυσικούς αυτουργούς τα ίδια τα αρμόδια όργανα προστασίας του πολίτη, θα έπεφτε θύμα σωματικής και ψυχολογικής βίας, ξεκάθαρα θύμα ρατσιστικής και έμφυλης βίας, ότι θα στερείτο την ελευθερία της και ότι θα συρόταν ως κατηγορούμενη στα δικαστήρια. Ενδεχομένως να αναρωτιέται ακόμη πώς θα φέρονται άραγε οι θεματοφύλακες της προστασίας του πολίτη στους μετανάστες και τους πρόσφυγες αν φέρθηκαν κατ’ αυτόν τον τρόπο σε μια Αγγλίδα τουρίστρια. Ύστερα μάλλον θα αναρωτήθηκε αν υπάρχει εκτός από αστυνομία και δικαιοσύνη σε τούτη τη χώρα και αν τιμωρούνται άραγε ποτέ οι θύτες αστυνομικοί ή μόνο τα θύματα.

Για όσους όμως ξέρουν το Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα, το ανωτέρω περιστατικό δεν θα αποτελέσει ιδιαίτερη έκπληξη. Θα προστεθεί στον μακρύ κατάλογο θυμάτων ρατσιστικής βίας είτε με δράστες τους ίδιους τους αστυνομικούς είτε με τους αστυνομικούς στο ρόλο της συγκάλυψης των δραστών {βλ. υπόθεση βασανιστηρίων κατά Αφγανών προσφύγων (Δεκέμβριος 2004), υπόθεση βασανιστηρίων κατά Μαροκινών αιτούμενων πολιτικό άσυλο (Ιούλιος 2011), εκφοβισμός συνηγόρων Αφγανού μαχαιρωμένου πρόσφυγα (Σεπτέμβριος 2009) συνοδεία «αγανακτισμένων» πολιτών εντός του καταστήματος του Α.Τ., πλημμέλειες ως προς τον σχηματισμό δικογραφιών όταν τα θύματα είναι μετανάστες/πρόσφυγες, συστηματική άρνηση καταγραφής καταγγελιών από μετανάστες/πρόσφυγες-θύματα ρατσιστικής βίας, άρνηση συνδρομής στα θύματα και διενέργειας έρευνας για τον εντοπισμό των δραστών και πολλά άλλα}.

Το Παρατηρητήριο Αστυνομικής Αυθαιρεσίας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε μια εποχή έκρηξης ρατσιστικού μίσους και δη νομιμοποίησης φασιστικών συμμοριών. Ο κρατικός μηχανισμός εδώ δεν συγκαλύπτει απλώς τέτοια περιστατικά ούτε υποκαθίσταται στο «έργο» της από κανέναν– αποτελεί ο ίδιος τον οργανωμένο εγκληματικό θύλακα, δρα ο ίδιος ως εγκληματική οργάνωση.

Θα είμαστε δίπλα στην Α.Α. σε όλες της τις ενέργειες για την ανάδειξη του «μεμονωμένου» αυτού περιστατικού και θα απαιτήσουμε μέχρι τέλους απόδοση δικαιοσύνης. Τουλάχιστον.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ
23/07/2012

Και νέο κρούσμα αστυνομικής αυθαιρεσίας: Υπερασπίστηκε μετανάστη απέναντι σε αστυνομική αυθαιρεσία και γι’αυτό δικάζεται
Υπερασπίστηκε μετανάστη απέναντι σε αστυνομική αυθαιρεσία και γι’αυτό δικάζεται

Ημερομηνία: 23/07/2012

Όταν τα όργανα της «τάξης» παρεκτρέπονται εις βάρος δημόσιων λειτουργών με εγνωσμένη κοινωνική προσφορά και έργο.

«Το βράδυ του Σαββάτου 21 Ιουλίου, ακούγεται φασαρία στο παρκάκι απέναντι απ’ το σπίτι του. Ο Πέτρος Καπετανόπουλος κατεβαίνει να δει τι γίνεται: Περιπολικό σταματημένο, ένας άνθρωπος ριγμένος στο οδόστρωμα, αστυνομικός να τον πατάει στην κοιλιά. Στην ερώτηση «ρε παιδιά γιατί τον πατάτε τον άνθρωπο;» ο αστυνομικός τραβάει το πόδι αμέσως και απαντάει «δεν τον πατάω». Την ίδια στιγμή, πλησιάζει συνάδελφός του, φωνάζοντας «δεν ήταν αυτό πάτημα, αυτό είναι» και χώνει με όλη του τη δύναμη μια κλωτσιά στον ήδη πεσμένο συλληφθέντα.

η εξέλιξη:

ο Πέτρος συλλαμβάνεται, με τις κατηγορίες «αντίσταση κατά της αρχής», «απόπειρα απελευθέρωσης κρατουμένου», «ψευδής ανωμοτί κατάθεση».

Όποιος αντιδρά στην αυθαιρεσία της αστυνομίας τιμωρείται. Η υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ποινικοποιείται. Μέσα στον κύκλο όλα –έξω απ’ τον κύκλο τίποτα.

Η αστυνομική βία δεν έχει τέλος, ο φασισμός δεν έχει όρια.

Ούτε η αλληλεγγύη και ο αγώνας μας.»

Το παραπάνω ενημερωτικό κείμενο έχει κυκλοφορήσει στα e-mail πολλών Περιστεριωτών. Το λάβαμε κι εμείς και το δημοσιεύουμε για έναν παραπάνω λόγο. Ο Πέτρος Καπετανόπουλος δεν μας είναι άγνωστος. Ούτε σε εμάς, ούτε στις χιλιάδες ανέργων του Περιστερίου. Εργάζεται στον ΟΑΕΔ Περιστερίου. Τον έχουμε δει δεκάδες φορές πίσω από το γκισέ να λειτουργεί με επαγγελματισμό και συνείδηση. Είναι ένας από εκείνους τους υπάλληλους (και ευτυχώς δεν είναι ο μόνος στον ΟΑΕΔ μας) που παλεύουν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο της ανεργίας, χωρίς διακρίσεις και με υπομονή. Σταθερός στη δουλειά του, αλλά πάντα διαθέσιμος και για «μια ερώτηση», να δώσει κατευθύνσεις, να βοηθήσει όσο μπορεί.

Δεν μας έκανε λοιπόν εντύπωση ότι αντέδρασε με αυτό τον τρόπο στην κακοποίηση ενός συλληφθέντα μετανάστη και ότι προσπάθησε να υπερασπιστεί στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, απέναντι στην αστυνομική βία και αυθαιρεσία. Ούτε βεβαίως μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η σύλληψη του, σαν αποτέλεσμα αυτής της στάσης του και το βαρύ κατηγορητήριο εναντίων του. Έχουμε καταλάβει ότι από καιρό έχουμε μπει σε «πέτρινα χρόνια» όπου το δίκαιο και ο αγώνας αντιμετωπίζονται με βία και καταστολή. Το νιώσαμε στην πλατεία Συντάγματος πέρσι το καλοκαίρι. Το είδαμε πριν λίγες μέρες όταν τα ΜΑΤ εισέβαλαν στη χαλυβουργία. Το επιβεβαιώσαμε για άλλη μια φορά όταν είδαμε να απαγγέλλονται κατηγορίες στους συλληφθέντες απεργούς χαλυβουργούς.

Το σύστημα χτυπάει τα δικαιώματα όλου του λαού και προσπαθεί να καταστείλει όσους αντιστέκονται. Όχι μόνο αυτούς που παλεύουν και αγωνίζονται, αλλά και όσους ανοίγουν το στόμα και μιλάνε καθαρά ενάντια στην αδικία και τη βαρβαρότητα. Τους απαντάμε κι εμείς με τη σειρά μας ότι ο εκφασισμός της ζωής μας δεν θα περάσει. Ούτε η τρομοκρατία τους.

Καλούμε όλους τους άνεργους, εργαζόμενους, δημοκράτες, αγωνιστές για συμπαράσταση αύριο
——————————————————————
Τρίτη 24 Ιουλίου και ώρα 9:30πμ
στα δικαστήρια (Ευελπίδων), κτίριο 9
——————————————————————-
όπου θα οδηγηθεί στον ανακριτή για να απολογηθεί, μετά τη συνεχιζόμενη κράτηση του στη ΓΑΔΑ.

Ευχόμαστε στον Πέτρο, τη σύζυγο και το παιδί τους, δύναμη και κουράγιο για να αντιμετωπίσουν και αυτή τη δυσκολία. Δεν είναι μόνοι τους, μας έχουν όλους στο πλάι τους.

Αναδημοσίευση από το http://anergoi-peristeri.blogspot.gr/

Κι άλλο κρούσμα αστυνομικής αυθαιρεσίας

Κι άλλο κρούσμα αστυνομικής αυθαιρεσίας

Ημερομηνία: 23/07/2012

Με αφορμή το δημοσίευμα για την αυθαίρετη σύλληψη του εργαζόμενου στον ΟΑΕΔ Περιστερίου, Πέτρου Καπετανόπουλου, ο αναγνώστης μας Γιώργος Φ. μας κατήγγειλε το παρακάτω περιστατικό.

«Το ίδιο συνέβη την Παρασκευή του απόγευμα στην Κυψέλη, με 15 τουλάχιστον αστυνομικούς (ΔΙΑΣ και Άμεση Δράση) για 2 χρήστες από την Γεωργία, που ήταν μέσα στο αυτοκίνητό τους. Το σώου κράτησε πάνω από μισή ώρα και μάλιστα συλλάβανε ένα άτομο που διαμαρτυρήθηκε για την βιαιότητα που χρησιμοποιούσαν τα «όργανα», περνώντας του χειροπέδες. Μάλιστα ζητούσαν από όσους ήταν στα μπαλκόνια να μπούνε μέσα και να μην γράφουν με το κινητό τους όσα γίνονται απειλώντας με μηνύσεις, ειρωνευόμενοι όλους».

Τα μνημονιακά ήθη στην ελληνική αστυνομία εμπεδώνονται όλο και γρηγορότερα αφού, όπως ακριβώς και η πολιτική της ηγεσία αποφεύγει να ασχοληθεί με τον πλούτο, φορολογώντας μισθωτούς, συνταξιούχους και ανέργους, έτσι και η ΕΛ.ΑΣ έχει στρέψει τα βέλη της σε χρήστες ναρκωτικών, μετανάστες και εργαζόμενους, αφήνοντας τη σοβαρή εγκληματικότητα (όπλα, ναρκωτικά, σωματεμπορία, ναζιστικές συμμορίες κτλ) να αλωνίζει. Με νέο γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης 74χρονο δικαστικό με θητεία στη Χουντική δικαιοσύνη, είναι ξεκάθαρο ποιες είναι οι επιθυμίες της πολιτικής ηγεσίας από την ελληνική αστυνομία (περισσότερα για αυτό αύριο).

Οι επιθέσεις των Χρυσαυγιτών, όπως ανέφεραν τα θύματα, πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 17 Ιουλίου παρουσία της αστυνομίας.

Συγκλονιστικές μαρτυρίες

Ο 40χρονος Βιντζέ Κομάτ, μετανάστης από την Ινδία, που ζει 15 χρόνια στην Ελλάδα, δέχτηκε επίθεση στο σπίτι του από μέλη της Χρυσής Αυγής.

«Γύρω στις 9.30 το βράδυ 20 άτομα με κουκούλες ήρθαν και μας χτυπήσανε μπροστά στο σπίτι μας. Έπεσα κάτω και αυτοί συνέχισαν να με χτυπάνε. Η γυναίκα μου που ήταν μέσα ειδοποίησε την αστυνομία. Όταν ήρθε αυτοί που μας χτυπήσανε ήταν στο διπλανό σπίτι και κάνανε τα ίδια, αλλά η αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Πήγα στην αστυνομία χτυπημένος μέσα στα αίματα, περίμενα γύρω στα 40 λεπτά αλλά δεν μου έδωσαν σημασία. Τότε η γυναίκα μου κάλεσε ασθενοφόρο και με πήγαν στο Αγία Όλγα», τόνισε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ο Βιντζέ Κομάτ.

Ο Νιρμάλ Τσαν από την Ινδία, 40 χρονών, που ήδη ζει μία 20ετία στην Ελλάδα περιέγραψε με τη σειρά του τη άγρια επίθεση που δέχτηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής.

«Το βράδυ μετά το φαγητό βγήκαμε έξω από το σπίτι γιατί είχε ζέστη. Ακούσαμε κάποια άτομα που ήρθαν κατά πάνω μας και φωνάζανε πιάστε τους. Μου επιτέθηκαν και μου έσπασαν το χέρι. Μπήκανε μέσα στο σπίτι μας σπάσανε την πόρτα και τα τζάμια στα παράθυρα. Τρέξαμε μπήκαμε σε άλλο δωμάτιο και κρατάγαμε την πόρτα για να μην μπούνε μέσα. Σπάσανε την τηλεόραση το ψυγείο και ότι βρήκανε. Πήγαν στη συνέχεια και σε άλλα σπίτια και τα σπάσανε. Στη συνέχεια ήρθε η αστυνομία αλλά αυτοί συνεχίσανε», είπε ο Νιρμάλ Τσαν.

«Μέσα σε μία ώρα σπάσανε 7 σπίτια», πρόσθεσε ο Σαχάντ Ναβάζ από το Πακιστάν και συνέχισε: «Ήρθε η αστυνομία αλλά δεν έκανε τίποτα για να τους σταματήσει».

Από την πλευρά του ο Τζαβέντ Ασλάμ πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας και της Ενωσης Μεταναστών Εργατών επισήμανε πως «υπεύθυνοι είναι η αστυνομία και η κυβέρνηση».

«Μας έχουν αποδείξει ότι δεν θέλουν να σταματήσουν τη Χρυσή Αυγή. Γι αυτό και δεν τους έχουμε καμία εμπιστοσύνη. Εμείς καταγγέλλουμε ανοιχτά αυτές τις επιθέσεις. Από τη μία μας χτυπάνε και από την άλλη μας κάνουν μηνύσεις για κλοπές. Στη Λυκόβρυση χτυπήθηκε στις 28/6 ένα παιδί και μετά τρεις μέρες πήγαν χρυσαυγίτες στην αστυνομία και είπαν ότι εδώ μένουν ξένοι που προσπαθούνε να μας κλέψουν. Ήρθε η αστυνομία εισέβαλε μέσα στο σπίτι έκλεψε τα διαβατήρια των παιδιών και 3.400 ευρώ», δήλωσε ο Τζαβέντ Ασλάμ.

«Συνολικά μέσα σε τρεις μήνες προεκλογικής περιόδου πάνω από 300 άτομα έχουν χτυπηθεί από επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, χωρίς να έχουμε καταγράψει το 100% των επιθέσεων. Εμείς θα συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε αυτή τη συνεργασία και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε όπως κάναμε στη Νίκαια, το ίδιο θα κάνουμε παντού μέχρι να τους σταματήσουμε», πρόσθεσε.

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ υπογράμμισε πως «η καινούργια κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ. ΑΡ έτρεξαν να ανακοινώσουν νέα ρατσιστικά μέτρα».

«Παίζουν το χαρτί του ρατσισμού για να αποπροσανατολίζουν την οργή του κόσμου από τα μέτρα τα οποία ετοιμάζουνε και να ενοχοποιήσουν τους μετανάστες για την κρίση και να διασπάσουν το κίνημα που η πλειοψηφία είναι κατά των μέτρων και αυτής της κυβέρνησης. Ανακοινώσανε 24 νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τροπολογίες αυστηροποίησης του νόμου για την ιθαγένεια. Αυτά τα μέτρα δίνουν το πράσινο φως στους φασίστες να χτυπάνε μετανάστες και νομιμοποιούν τη συγκάλυψη της αστυνομίας», σημείωσε.

Η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή και η Ένωση Μεταναστών Εργατών ανακοίνωσαν πως σύντομα θα υπάρξουν κινητοποιήσεις ενάντια στις επιθέσεις.

Εν τω μεταξύ σε πολλές περιοχές της Αθήνας, του Πειραιά κ.α. διοργανώνονται ανοιχτές αντιφασιστικές συνελεύσεις. Ειδικότερα στις 20 Ιουλίου πραγματοποιείται ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση στο Παγκράτι, στην πλατεία Μεσολογγίου, στις 19.30μμ και στο Ν. Ηράκλειο, στο Πολιτιστικό Πολυκέντρο, στις 20.00. Τις επόμενες ημέρες αντίστοιχες συνελεύσεις έχουν προγραμματιστεί στη Ν. Ιωνία, στα Χανιά, στο Ελληνικό κ.α.

Πηγή: Tvxs